CZŁOWIEK I SPOŁECZEŃSTWO

Człowiek, indywi­duum czy społeczeństwo, nie jest psychologiczną świadomością. Rozważania nad czystym doświadczeniem, nad rzeczywistością nad myślą wskazują zarówno, że świat nie istnieje ani w świadomości, ani poza świadomością (lub – jak kto woli – że istnieje i w świa­domości, i poza świadomością): świadomość bowiem jest po prostu wydzielaniem, kształtowaniem, grupowaniem się wartości ich związ­ków, treści i funkcji. Człowiek tworzy świat coraz nowy, ale przez to tylko, że tworzy sam siebie w łonie danego mu już świa­ta (1912a: 151). Światu nie można zatem przypisać ani czystej subiektywności właściwej przeżyciom psychicznym, ani też czystej obiektywności właściwej rzeczom. Świat ten jest nieustannym pro­cesem rozwoju, który odbywa się pomiędzy dwoma biegunami: pomię­dzy nicością, z której działalność ludzka wydobywa przyrodę i kulturę, a uprzedmiotowieniem totalnym.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, mam na imię Marzena i na tym blogu, który postanowiłam prowadzić, będę zamieszczała różnego rodzaju ciekawostki, których doświadczyłam na przełomie ostatnich lat 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)