POSTAWA WARTOŚCIUJĄCA

Postawa wartościująca jako jedność tego, co subiektywne, i tego, co obiektywne towarzyszy wszystkim aktom po­znania i praktyki od elementarnych do najbardziej złożonych (Tugarincw 1973: 72). Zapoznawanie strony subiektywnej, podmiotowej w procesie poznania prowadziło do materializmu kontemplacyjnego, do rozpatrywania rzeczywistości bez związku z człowiekiem. Na gruncie gnozeologii prowadziło to do koncepcji obiektywności is­tniejącej poza człowiekiem; tymczasem to, „co ludzie ujmują jako obiektywne, a więc niezależne od nich, jest konsekwencją swoiś cie ludzkiego – a więc dokonywanego w toku praktyki i pozostają­cego pod wpływem sprzeczności społecznych – poznania” (Wiatr 1973: 177). W ten sposób celem teorii marksistowskiej stawało się od­krycie obiektywnych, żelaznych prawidłowości procesu dziejowego, wiążących się głównie z przemianami ekonomicznymi a stąd już by­ło blisko do tezy o nieuchronności socjalizmu, który nie potrze­buje żadnego, dodatkowego uzasadnienia aksjologicznego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, mam na imię Marzena i na tym blogu, który postanowiłam prowadzić, będę zamieszczała różnego rodzaju ciekawostki, których doświadczyłam na przełomie ostatnich lat 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)